(interview met Frans Bakers)
“Zorgverleners en IT’ers gebruiken vaak dezelfde woorden, maar bedoelen iets heel anders. Dat kan leiden tot misverstanden en oplossingen die niet aansluiten bij de praktijk.” Radioloog Frans Bakers, sinds begin 2025 medisch directeur van RSO Zuid-Limburg, weet als geen ander hoe groot die kloof kan zijn. Juist om dat te voorkomen koos de RSO ervoor een zorgprofessional een sleutelrol te geven. Zo blijft de praktijk altijd dichtbij en wordt digitalisering geen puur IT-feestje. Frans Bakers combineert zijn werk in het ziekenhuis met zijn rol bij de RSO. “Ik wilde dit alleen doen als ik radioloog kon blijven. Je moet met je voeten in de klei staan om te begrijpen wat de praktijk écht nodig heeft.”
Die overtuiging hangt nauw samen met zijn eigen weg in de zorg. Na zijn studie geneeskunde belandde Frans Bakers uiteindelijk in de radiologie, een vak waarin technologie, samenwerking en zorg onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. “Ik vond het altijd interessant om te begrijpen hóe systemen werken en hoe je het met elkaar slimmer kunt organiseren,” vertelt hij.
Die nieuwsgierigheid bracht hem gaandeweg in aanraking met de digitale kant van de zorg. Eerst bij de uitwisseling van beelden tussen ziekenhuizen. “Er waren meerdere werkgroepen die ieder hun eigen ding deden, maar niemand trok het écht samen. Terwijl ik dacht: als we dit bundelen, kunnen we veel sneller vooruit.”
Wat begon als een praktische ontdekking groeide uit tot een fascinatie voor data en digitalisering. “Je ziet hoeveel impact het heeft als informatie wél op de juiste plek komt. Dan maak je echt verschil voor patiënt en arts.” Voor Frans Bakers was dat geen bijzaak, maar een bron van energie. Zo raakte hij steeds meer thuis in de wereld van data en digitalisering. Gericht op zorg en IT laten samenwerken in plaats van langs elkaar heen werken.
De missie van de RSO: zorgdata zonder muren
Bij de RSO werkt Frans Bakers aan één helder doel: een regionaal data-ecosysteem waarin zorgverleners, en patiënten niet langer vastlopen op softwaregrenzen.
“Wat je nu ziet, is dat veel zorgorganisaties hun eigen oplossing bedenken. Op zichzelf levert dat misschien iets bruikbaars op, maar het houdt geen rekening met wat andere zorgorganisaties doen. Het gevolg is dat systemen niet goed met elkaar uitwisselen. Daarmee valt de patiënt tussen de wal en het schip, raakt de zorgprofessional onnodig belast. Precies om die valkuil te vermijden bouwt de RSO op internationale standaarden. Dat maakt het systeem modulair en toekomstbestendig. Als er een betere oplossing komt, kan de RSO die eenvoudig aansluiten zonder dat het hele bouwwerk instort.”
Voor Frans Bakers is het meer dan techniek alleen. “Je wilt niet dat de software bepaalt hoe je zorg verleent. De praktijk moet leidend blijven, en data moeten de patiënt volgen, waar die ook zorg krijgt. Dáár doen we het bij de RSO voor.”
Die aanpak blijft niet onopgemerkt: recent werd de IZA-aanvraag van de RSO toegewezen. Voor Frans Bakers en zijn collega’s een bewijs dat hun aanpak niet alleen in Zuid-Limburg, maar ook landelijk wordt gezien als een belangrijke stap richting betere samenwerking en databeschikbaarheid in de zorg.

